llms.txt در وردپرس: چیست، چطور اضافه‌اش کنیم و اصلاً کاری می‌کند؟

فایل llms.txt یک فایل markdown ساده است که در ریشهٔ دامنه‌تان می‌گذارید — https://example.com/llms.txt — و بهترین صفحاتتان را با یک توضیح یک‌خطی برای هرکدام فهرست می‌کند، تا یک مدل زبانی بتواند محتوای مفید شما را بدون خزیدن کل منوی سایت پیدا کند. این یک پیشنهاد است، نه استاندارد، و هیچ ارائه‌دهندهٔ بزرگ هوش مصنوعی به‌طور عمومی تأیید نکرده که این فایل را می‌خواند یا بر اساسش عمل می‌کند.

هر دو نیمهٔ این جمله مهم‌اند. قالب فایل واقعی است، به‌خوبی مشخص شده و انتشارش حدود بیست دقیقه وقت می‌برد. اما فایده‌اش اثبات‌نشده است، و بخش زیادی از چیزی که این روزها حول آن فروخته می‌شود دربارهٔ همین نکته صادق نیست.

فایل واقعاً چه شکلی است

قالب پیشنهادی، markdown با ساختاری مشخص است: یک H1 با نام سایت شما، یک نقل‌قول خلاصه به‌صورت اختیاری، و بعد بخش‌های H2 که هرکدام فهرستی از لینک‌ها را در خود دارند و بعد از دونقطه، توضیحی کوتاه می‌آید. بخشی با نام «Optional» نشان می‌دهد کدام محتوا را وقتی فضای زمینه تنگ است می‌شود نادیده گرفت.

# Odie Themes

> Free WordPress tools and technically honest guides for theme
> and image configuration problems.

## Guides

- [Why WordPress images look blurry after upload](https://example.com/guides/wordpress-image-blurry-after-upload): Why the 2560px cap creates a -scaled file and how to raise or disable it.
- [WordPress llms.txt](https://example.com/guides/wordpress-llms-txt): What the file is, how to add one, and what it does not do.

## Tools

- [Robots.txt generator](https://example.com/tools/wordpress-robots-txt-generator): Build a robots.txt with correct AI crawler rules.

## Optional

- [About](https://example.com/about): Who runs the site.

کل مشخصاتی که ارزش دانستن دارد همین است. لینک‌ها باید مطلق باشند. توضیح‌ها باید یک جمله و واقعی باشند، نه متن تبلیغاتی — تمام فرضِ ماجرا این است که یک ماشین دارد آن را می‌خواند، و صفت‌های اضافه دقیقاً همان توکن‌هایی را هدر می‌دهند که می‌خواستید صرفه‌جویی کنید.

به llms-full.txt هم برمی‌خورید، یک قرارداد همراه که کل متن markdown محتوای شما را در یک فایل نگه می‌دارد. این یکی به‌مراتب سنگین‌تر و حتی کم‌شواهدتر از llms.txt است. مگر دلیل مشخصی داشته باشید، از کنارش رد شوید.

بخش صادقانهٔ ماجرا

هیچ مستند عمومی‌ای از OpenAI، Anthropic، Google یا Perplexity نمی‌گوید که خزنده‌ها یا سامانه‌های بازیابی‌شان llms.txt را مصرف می‌کنند. گوگل به‌طور عمومی اعلام کرده که برای جستجو از آن استفاده نمی‌کند. صاحبان سایت‌ها درخواست‌هایی برای این فایل در لاگ سرور می‌بینند، اما یک درخواست شاهدی بر این نیست که محتوای فایل روی پاسخی اثر گذاشته باشد — کلی ربات هست که به‌صورت گمانه‌ای دنبال فایل‌ها می‌گردد.

پس در پذیرفتن این ادعاها محتاط باشید:

ادعایی که خواهید دید	وضعیت
«llms.txt همان robots.txt جدید برای هوش مصنوعی است»	نادرست. robots.txt مستند شده و رعایت می‌شود؛ llms.txt یک پیشنهاد است.
«اضافه کردن llms.txt رتبهٔ شما در گوگل را بهتر می‌کند»	هیچ شواهدی نیست. گوگل نگفته که از این فایل استفاده می‌کند.
«ChatGPT فایل llms.txt شما را می‌خواند»	OpenAI تأییدش نکرده است.
«انتشار این فایل ارزان است»	درست، و این تنها استدلال محکم به نفع آن است.

موضع معقول همان «اختیارِ ارزان» است. یک فایل متنی استاتیک برای شما یک آپلود هزینه دارد، صفر ثانیه به زمان بارگذاری صفحه اضافه می‌کند و هیچ ریسکی ندارد. اگر این قرارداد جا افتاد، شما همین حالا یکی دارید. اگر هرگز جا نیفتاد، بیست دقیقه از دست داده‌اید. این معاملهٔ خوبی است — فقط نگذارید کسی آن را به‌عنوان یک استراتژی دیده‌شدن در هوش مصنوعی به شما بفروشد.

اضافه کردنش به وردپرس

روش ۱: فایل استاتیک در ریشه (پیشنهادی)

فایل را روی سیستم خودتان بنویسید، بعد آن را با SFTP در همان پوشه‌ای آپلود کنید که wp-config.php و index.php شما هستند.

وردپرس جلوی آن را نمی‌گیرد، چون بلوک بازنویسی پیش‌فرض در .htaccess فقط درخواست‌هایی را مسیردهی می‌کند که همین حالا با یک فایل یا پوشهٔ واقعی مطابقت ندارند:

RewriteCond %{REQUEST_FILENAME} !-f
RewriteCond %{REQUEST_FILENAME} !-d
RewriteRule . /index.php [L]

یک llms.txt واقعی روی دیسک، شرط !-f را رد می‌کند، پس Apache مستقیماً سروش می‌کند و PHP اصلاً اجرا نمی‌شود. پیکربندی‌های Nginx که از try_files $uri $uri/ /index.php استفاده می‌کنند هم دقیقاً همین‌طور رفتار می‌کنند.

یک نکته: برخی هاست‌های مدیریت‌شدهٔ وردپرس نوشتن با SFTP در ریشهٔ وب را مسدود می‌کنند، یا سایت را از روی یک ایمیج فقط‌خواندنی اجرا می‌کنند. اگر وضعیت شما این است، روش‌های ۲ و ۳ مسیر شما هستند.

روش ۲: یک افزونه

در مخزن افزونه‌های وردپرس دنبال «llms.txt» بگردید — چند افزونه حالا این فایل را از نوشته‌ها و برگه‌های منتشرشدهٔ شما می‌سازند، و بعضی افزونه‌های سئو هم آن را به‌عنوان یک قابلیت اضافه کرده‌اند. اگر مرتب منتشر می‌کنید این واقعاً مفید است، چون یک فهرست دست‌نویس کهنه می‌شود.

اما مصالحه‌اش واقعی است. شما دارید یک افزونه، یک صفحهٔ تنظیمات و یک سطح به‌روزرسانی اضافه می‌کنید، در ازای خودکار کردن فایلی که هیچ‌کس خواندنش را تأیید نکرده است. فهرست‌های خودکار هم معمولاً هر نوشته را با خلاصه‌اش به‌عنوان توضیح می‌ریزند بیرون، که یک فایل بلند و بی‌تمایز تولید می‌کند — دقیقاً برعکس آن نقشهٔ گزیده‌ای که این قالب برایش طراحی شده بود. اگر از افزونه استفاده می‌کنید، خروجی‌اش را هرس کنید.

روش ۳: سرو کردنش از قالب با یک فیلتر

اگر نمی‌توانید در ریشهٔ وب بنویسید ولی می‌توانید کد ویرایش کنید، یک mu-plugin کوچک در مسیر wp-content/mu-plugins/llms-txt.php بگذارید که درخواست را می‌گیرد و فایلی را که داخل قالب نگه داشته‌اید سرو می‌کند:

<?php
// wp-content/mu-plugins/llms-txt.php

add_action( 'init', function () {
	$path = parse_url( $_SERVER['REQUEST_URI'] ?? '', PHP_URL_PATH );

	if ( '/llms.txt' !== $path ) {
		return;
	}

	$file = get_stylesheet_directory() . '/llms.txt';

	if ( ! is_readable( $file ) ) {
		return;
	}

	header( 'Content-Type: text/plain; charset=utf-8' );
	readfile( $file );
	exit;
} );

به جای functions.php از یک mu-plugin استفاده شده تا فایل از تعویض قالب و به‌روزرسانی قالب جان سالم به در ببرد. اگر حتماً می‌خواهید در functions.php بگذاریدش، از یک قالب فرزند استفاده کنید.

بررسی کنید که واقعاً سرو می‌شود

فرض نکنید. کد وضعیت و نوع محتوا را بررسی کنید:

curl -sI https://example.com/llms.txt

شما 200 و Content-Type: text/plain می‌خواهید. دو حالت خرابی رایج‌اند:

• کد ۲۰۰ می‌گیرید اما بدنهٔ پاسخ، صفحهٔ ۴۰۴ شماست. وردپرس درخواست را بلعیده است. یا فایل جایی که فکر می‌کنید نیست، یا یک افزونه دارد مسیر را می‌رباید.
• Content-Type: text/html می‌گیرید. چیزی دارد آن را از طریق قالب رندر می‌کند. پیش از آنکه نگران محتوا شوید، هدر را درست کنید.

بعد آدرس را در مرورگر باز کنید و بخوانیدش. اگر لینکی ۴۰۴ می‌دهد یا وقتی سایت شما HTTPS است به http:// اشاره می‌کند، درستش کنید — یک نقشهٔ خراب از نبودِ نقشه بدتر است.

چیزی که امروز واقعاً خزنده‌های هوش مصنوعی را کنترل می‌کند

اگر هدف واقعی شما اثرگذاری بر نحوهٔ برخورد سامانه‌های هوش مصنوعی با سایتتان است، robots.txt همان فایلی است که مستند شده، رعایت می‌شود و همین حالا اجرایی است. GPTBot، ClaudeBot، PerplexityBot، CCBot و Google-Extended همگی عامل‌های کاربری نام‌داری با رفتار منتشرشده هستند، و robots.txt تعیین می‌کند که آیا اصلاً اجازه دارند صفحات شما را بگیرند یا نه.

این همان اهرمی است که یک سازوکار واقعی پشتش هست. مال خودتان را با تولیدکنندهٔ robots.txt بسازید، که به شما اجازه می‌دهد به جای حدس زدن نحو، هر خزندهٔ هوش مصنوعی را صراحتاً مجاز یا مسدود کنید. اول این یکی را درست کنید، بعد llms.txt را به‌عنوان آن افزودنیِ ارزان و گمانه‌ای اضافه کنید.

چه کارهایی نکنید

هم‌زمان خزنده‌های هوش مصنوعی را در robots.txt مسدود نکنید و llms.txt منتشر نکنید. مردم این کار را تصادفی انجام می‌دهند — یک فایل مدل را دعوت می‌کند تو، دیگری در را به رویش می‌کوبد. در برنده می‌شود.

llms.txt را در زیرپوشه نگذارید. این قرارداد فقط سطح ریشه است. فایلی در /blog/llms.txt فایلی است که هیچ‌چیز دنبالش نخواهد گشت.

کل نقشهٔ سایتتان را داخلش نچسبانید. چهارصد لینک با خلاصه‌های کلیشه‌ای، یک تخلیهٔ خام از خزش است، نه یک نقشهٔ گزیده، و تنها هدف اعلام‌شدهٔ این قالب را نقض می‌کند. برای بیشتر سایت‌ها، بیست تا پنجاه صفحهٔ واقعاً مفید اندازهٔ درستی است.

کار واقعی را به خاطرش عقب نیندازید. سرعت صفحه، HTML تمیز، دادهٔ ساختاریافتهٔ درست و محتوایی که مردم واقعاً به آن ارجاع می‌دهند، همگی اهمیتشان شناخته‌شده است. اهمیت llms.txt شناخته‌شده نیست. تلاشتان را به همین ترتیب اولویت‌بندی کنید.